Έφυγε o Αλέκος Δήμου

Λιγόστεψαν οι βάρκες στο γιαλό,  αφού έφυγε  από την ζωή  το πρωί της 19 Μαίου 2015, ένας από τους πιο χαρισματικούς και γνήσιους ερμηνευτές της δημοτικής και Αρβανίτικης μουσικής  παράδοσης,  ο Χωστιαναίος Αλέκος Δήμου. Η κηδεία του έγινε την Πέμπτη 21-5-15, στο κοιμητήριο της Ηλιούπολης Αττικής.

Ο Αλέκος Δήμου γεννήθηκε πριν 76 χρόνια στα Χώστια, όπου, από μικρός μαθήτευσε σαν ψάλτης στην βυζαντινή μουσική στον  Ι. Ναό Αγ. Ιωάννου Προδρόμου.  Σαν καλλιτέχνης  διακρίθηκε όχι μόνον σαν εξαιρετικός ερμηνευτής  των Αρβανίτικων και δημοτικών  τραγουδιών αλλά και σαν συνθέτης και στιχουργός. Συνεργάσθηκε με τους μεγαλύτερους οργανοπαίχτες της δημοτικής μας μουσικής στους κύκλους των οποίων έχαιρε μεγάλης εκτίμησης όχι μόνο για τις καλλιτεχνικές του αρετές αλλά  και   για το ήθος, την έμφυτη ανθρωπιά του, την καλοσύνη του.

Πολλοί από τους δίσκους του, όπως ο δίσκος  "Έχω δάκρυα στα μάτια", έκαναν ρεκόρ πωλήσεων. Άλλα έργα  του είναι και τα  εξής: "Τραγούδια της λεβεντιάς" (1967), "Χορεύει η ελληνική λεβεντιά" (1968), "Έλα μεσ' στην αγκαλιά μου" (1973), "Μια καρδιά την έχω" (1974), "Κάνεις μπαμ" (1975), "Ντέρτι δεν θα βάλω" (1981), "Σήκω, τραγούδα, χόρευε" (1969),  "Τσελιγκοπούλα" (1976), "Άνθρωποι δεν υπάρχουνε" (1976), "Ρουμελιώτικα" (1977), "Αρβανίτικα" (1977), "Όταν χτυπάει Εσπερινός" (1978), "Ο Ήλιος της Ελλάδος" (1978), "Έλα στην παρέα μου κυρία" (1981), "Αρβανιτιά, γλέντι και παράδοση" (1981), "Χρυσά μου αστέρια" (1983), "Δημοτικά παράπονα" (1983), "Την ιστορία μου θα πω" (1983), "Υπάρχουν βάσανα στη γη" (1987), "Τραγούδια για όλη την Ελλάδα" (1993), «Τα σουξέ» (1995), κ.λπ.

Σημαντική πρωτοβουλία η συντήρηση της βυζαντινής μονής Ταξιαρχών Χωστίων

Το μοναστήρι που παραδόξως δεν κινδυνεύει από τους αιώνες αλλά από την
σύγχρονη "ύβρη", δηλαδή από τον Μόρνο

Ξεκίνησαν μετά από πολλές περιπέτειες,  οι εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης  στη βυζαντινή μονή Ταξιαρχών Χωστίων.  Οι εργασίες αυτές είχαν προγραμματιστεί  από την εποχή που Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας,   ήταν ο κ. Ιερώνυμος  αλλά είχαν διακοπεί και σήμερα με το ενδιαφέρον του Αρχιεπισκόπου πλέον, κ. Ιερώνυμου, ξεκίνησαν από την αρχή. Οι εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης έχουν ανατεθεί σε ιδιωτική εταιρία και γίνονται  υπό την επίβλεψη της   Εφορίας Αρχαιοτήτων Θηβών.

Aξίζει  να αναφερθεί ότι το  μοναστήρι, όπως πιστεύεται,  ανεγέρθη τον 12^ο μ.Χ. αιώνα, όπως φαίνεται και από μαρμάρινη επιγραφή στο δάπεδό του.  Κατεστράφη όμως  αργότερα και ξαναχτίστηκε. Γύρω στα 1750 βρισκόταν σε μεγάλη ακμή, κατείχε μεγάλη έκταση 20.000 στρέμματα περίπου, μέσα στην οποία υπήρχαν  κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, αμπελώνες στις ψηλότερες πλαγιές του Ελικώνα και ελαιώνες στις  χαμηλότερες μέχρι το Σαράντι, Λιοτρίβι, ερείπια του οποίου σώζονται   στο Καταφύκι, ιδιόκτητο Λιμάνι, εμπορική επικοινωνία με την Πελοπόννησο κ.ά. Με την συσσώρευση πλούτου που έγινε αυτή  την εποχή, το μοναστήρι  επεκτάθηκε, διακοσμήθηκε και αγιογραφήθηκε σε μεγάλο βαθμό. 

Οι άγιοι ξένοιαστοι τσιφλικάδες μοναχοί ευδαιμονούσαν εν ζωή,  διότι ήσαν πλούσια τα ελέη του Θεού σε αυτό το τόπο.  Αντιθέτως,  οι εργαζόμενοι σκληρά  φτωχοί κολλήγοι στα κτήματα της μονής, λιμοκτονούσαν διότι ήσαν αμαρτωλοί  και έπρεπε να δουλέψουν σκληρά για να πληρώσουν το εισιτήριο για τον αιώνιο παράδεισο μετά τον θάνατό τους.  Αυτή η αντίθεση συσσώρευσε μίσος και  ήταν και η αιτία των υπερβολών που έγιναν κατά την διανομή της περιουσίας του. Ενώ δηλαδή ο Συνεταιρισμός Αγροτών Χωστίων που είχε την σχετική πρωτοβουλία και  στην κυριότητα του οποίου μεταβιβάστηκε η περιουσία, εξέφρασε την ευσέβεια των κληρούχων παραχωρώντας 4 οικόπεδα στην εκκλησία από τους κλήρους στους οποίους  διαιρέθηκε το Σαράντι,  δεν έπραξε το ίδιο και για το κτίριο της Μονής:  Διένειμε όλη την έκταση γύρω από το Μοναστήρι  μέχρι τα σταλάγματα των κεραμιδιών της.

 Ως γνωστόν, στις αρχές του 20ού αιώνα τα κινήματα των ακτημόνων αγροτών, που διεκδικούσαν την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών και την διανομή των μοναστηριακών περιουσιών σε όλη την χώρα είχαν αποκτήσει μεγάλη ισχύ. Στα Χώστια, τα τοπικά  κινήματα των Παλαιών Πολεμιστών και  των ακτημόνων Προσφύγων ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον  Συνεταιρισμό Αγροτών Χωστίων.  Με αυτή την ενότητα ισχυροποίησαν την θέση τους και έτσι στις 19 Μαρτίου  1927, πέτυχαν να πραγματοποιηθεί η βασική τότε επιδίωξη και διεκδίκησή τους: Να διανεμηθεί ολόκληρη η μοναστηριακή έκταση  σε 200 περίπου οικογένειες  Χωστιαναίων.

Σήμερα, το μοναστήρι των Ταξιαρχών, εκτός από την θρησκευτική, αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική αξία του, έχει  και μεγάλη ιστορική σημασία, αφού μαζί με την μονή Δομβούς, αποτέλεσε ένα σημαντική κέντρο για την επανάσταση του 1821 αλλά και για την δράση της Εθνικής Αντίστασης και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στην περιοχή κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής.  

Γιατί να πάνε χαμένα τα άφθονα φέτος επιφανειακά νερά της περιοχής;

Θύμιζαν παλιές καλές εποχές, λένε οι γεροντότεροι oi πολλές φετινές βροχές και τα χιόνια που έπεσαν στην περιοχή.  Πράγματι, στις αρχές του χρόνου, την πρωτοχρονιά, αλλά και από τις 10 Φλεβάρη μέχρι σήμερα, είναι ιδιαίτερα μεγάλες οι ποσότητες χιονιού αλλά και βροχής σε ένα τόπο, όπως η περιοχή από την Δομβραίνα μέχρι τα Χώστια, όπου συνήθως υπάρχει ανομβρία ακόμα και όταν τα φαινόμενα σε γειτονικές περιοχές είναι πολλά. 

Η Δεξαμενή Χωστίων που άλλοτε πότιζε και κινούσε τους Νερόμυλους

Συχνά πλημμυρίζουν γειτονικοί κάμποι αλλά το Λικέρι, όμως, της Θίσβης, σπάνια πλημμυρίζει  και τα γύρω από τα Χώστια και την Θίσβη ρέμματα ελάχιστες φορές  κατεβάζουν τόσα νερά όπως φέτος.

Πόσο αξιοποιείται αυτό το υγρό δυναμικό, ο πλούτος των επιφανειακών υδάτων από τις ντόπιες παραγωγικές δυνάμεις και πόσο ενδιέφερε και ενδιαφέρει τα τοπικά  θεσμικά όργανα μια τέτοια εκδοχή είναι ένα θέμα. Σήμερα,  ο τόπος υποβαθμίστηκε παραγωγικά,  τα αρδευτικά κανάλια για το πότισμα των ελαιώνων δεν συντηρούνται.  Τα ντόπια, υψηλής διατροφικής αξίας γεωργικά  προϊόντα δεν παράγονται πια και  οι επώνυμοι παραδοσιακοί σπόροι χάθηκαν.  Οι τροποποιημένοι γενετικά σπόροι, που προμηθεύονται υποχρεωτικά οι λιγοστοί αγρότες-παραγωγοί από την παγκόσμια μονοπωλιακή εταιρία δεν κάνουν για νέα σπορά.  Όλη η παραγωγική διαδικασία στηρίζεται στην καλλιέργεια σιτηρών που αποβλέπει στις κοινοτικές επιδοτήσεις  και όχι στην παραγωγή προϊόντων. Το αυτοκαταστροφικό μοντέλο του κέρδους χωρίς κόπο και χωρίς παραγωγή έχει επικρατήσει και στην περιοχή.  

Το Λικέρι από τον Προφήτη Ηλία των Χωστίων

Στο Λικέρι, τα νερά δεν θα πλημμύριζαν αυτές τις εκτάσεις που φαίνονται στην εικόνα αλλά άλλες χαμηλότερες που βρίσκονται στο σημείο των εργοστασίων και των επιχωματώσεων που αυτά έχουν δημιουργήσει.  Περνώντας δίπλα στις πλημμυρισμένες εκτάσεις, αλήθεια, ποιος δεν θυμάται τις «ημερίδες», τις δηλώσεις και τις υποσχέσεις που δίνονταν κάποτε προς τους ιθαγενείς, ότι θα δημιουργηθεί δήθεν αποστραγγιστική τάφρος για να οδηγεί τα νερά στην Νούσα, ότι θα κατασκευαστεί  ταμιευτήρας, κανάλι συλλογής των ομβρίων, παράλληλα με τον δρόμο και ότι ο εύφορος αλλά ξερικός κάμπος,  το Λικέρι, θα γίνει ένα μεγάλο ποτιστικό περιβόλι αφού  θα ποτίζεται από αυτά τα νερά; 

Ξεχείλισε το φράγμα στο ρέμμα της Κάβουρας στη Θίσβη

Σήμερα, μετά  την πολιτική αλλαγή που έγινε στις 25 Γενάρη, μήπως εκτός από το γενικότερο παραγωγικό μοντέλο της χώρας, πρέπει να αλλάξει και ο τρόπος  που σχεδιάζεται η ανάπτυξη και αυτού του τόπου;  Όπως γινόταν  άλλοτε με πολλή επιτυχία και ακόμα καλύτερα με την σημερινή τεχνολογία, μήπως, αφού δεν υπάρχουν υπόγεια ύδατα, λόγω της τοπικής γεωλογίας, πρέπει να αξιοποιηθούν τα άφθονα επιφανειακά νερά,  για την ύδρευση, για την άρδευση και γιατί όχι  και για την ενεργειακή εκμετάλλευσή τους;   

Ανάσα αξιοπρέπειας και στα Χώστια

Για μια ακόμη ημέρα οι πλατείες στις μεγαλουπόλεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη πλημμύρισαν από τους πολίτες, δίνοντας ηχηρό μήνυμα ενάντια στη λιτότητα και αποφασιστική στήριξη στην ελληνική κυβέρνηση.

Είναι αξιοσημείωτο, ότι ακόμα  και σε μικρά χωριά, όπως τα μαρτυρικά Χώστια Βοιωτίας, που κάηκαν ολοσχερώς από τους Γερμανούς κατακτητές, απ΄ όπου είναι και οι φωτογραφίες,  οι πολίτες δείχνουν αποφασισμένοι να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους.

Η παρέμβαση του λαού στις εξελίξεις, αυτό που δηλαδή φοβόντουσαν και πολεμούσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, θα είναι το επόμενο διάστημα ο αποφασιστικός παράγοντας για την ενίσχυση της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής σε όλη την Ευρώπη.

Είναι η μεγάλη δύναμη της Ελλάδας και της κυβέρνησης. Η ελπίδα έδιωξε τον φόβο, οι ευρωπαϊκοί λαοί  υπερασπίζονται την αξιοπρέπειά τους. Η Ευρώπη θα αλλάξει σελίδα, η δημοκρατία θα νικήσει. 

Πρώτο θέμα στο Spiegel οι πολεμικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο από την Ελλάδα

«Ελληνικές απαιτήσεις για επανορθώσεις: η ληστεία τράπεζας από τους Ναζί» είναι ο τίτλος άρθρου που δημοσιεύεται στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού «Der Spiegel» και αναφέρεται σε «σκέψεις που υπάρχουν στην Αθήνα να απαιτήσει γερμανικά χρέη από το 1942». Στο άρθρο τονίζεται ότι «όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παντού στην Ευρώπη οικονομικοί εμπειρογνώμονες των Ναζί λεηλάτησαν χώρες υπό κατοχή με ανέντιμες μεθόδους».

Το δημοσίευμα κάνει λόγο για δάνειο ύψους 476 εκατομμυρίων κατοχικών μάρκων, που χορήγησε η Τράπεζα της Ελλάδος το 1942 στο γερμανικό Ράιχ, το οποίο η Γερμανία ποτέ δεν αποπλήρωσε. «Ξανά και ξανά και ιδιαίτερα από τότε που στην Ελλάδα ανέλαβε η νέα κυβέρνηση κυκλοφορεί στην Αθήνα η ιδέα: δεν θα μπορούσαμε να ζητήσουμε αυτά τα χρήματα, να μπαλώσουμε έτσι την τρύπα στον ελληνικό προϋπολογισμό και ταυτόχρονα να "την φέρουμε" στους αντιπαθητικούς Γερμανούς;» αναφέρει ο συντάκτης και προσθέτει ότι η επιστημονική υπηρεσία της γερμανικής Βουλής υπολόγισε το 2012 την αξία του δανείου με τους τόκους στα 8,25 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ γνωμοδότηση της ελληνικής κυβέρνησης το υπολογίζει σε 11 δισεκατομμύρια.

«Αυτό το ποσό θα αρκούσε προκειμένου να δώσει στον Τσίπρα τουλάχιστον ένα διάλειμμα ανάσας» τονίζει το Spiegel, αλλά διευκρινίζει ότι η γερμανική κυβέρνηση δηλώνει ότι όλες οι απαιτήσεις της Ελλάδας για πολεμικές αποζημιώσεις έχουν είτε πληρωθεί είτε εκπνεύσει, το αργότερο με τη «Συμφωνία 2+4» του 1990. Η νομική κατάσταση ωστόσο, επισημαίνεται στο δημοσίευμα, δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά «ενάντια της βούλησης της γερμανικής κυβέρνησης ο Τσίπρας δεν θα πάρει, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, αυτά τα χρήματα» και «την τρύπα στον προϋπολογισμό του πρέπει να την μπαλώσει διαφορετικά».

Στο δημοσίευμα περιλαμβάνεται ακόμη ιστορική αναδρομή στις μεθόδους οικονομικής εκμετάλλευσης των υπό κατοχή χωρών από τους ναζί και επαναλαμβάνεται η δήλωση του Γερμανού ιστορικού ΄Αλμπρεχτ Ριτσλ ότι «η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης χρεών του 20ού αιώνα».

                                                  Πηγή: AΠΕ-ΜΠΕ

Tραγουδιστές και οργανοπαίκτες από την περιοχή μας

Η καλλιτεχνική δημιουργία, οι παραγωγικές δυνατότητες, οι φυσικές ομορφιές και οι παραδόσεις του κάθε τόπου, που πρέπει να διασώζονται και να αναδεικνύονται, αποτελούν την ταυτότητά του στην σύγχρονη πραγματικότητα  αλλά και το διαβατήριό του για το μέλλον. 

Με αυτές τις σκέψεις, δίνουμε στην δημοσιότητα επιστολή του Γιάννη Πανουτσακόπουλου προς την ιστοσελίδα μας, συλλέκτη Δημοτικών Τραγουδιών από δίσκους 33,45 και 78 στροφών, όπως αυτοσυστήνεται. 

Ζητά βιογραφικά στοιχεία τραγουδιστών και οργανοπαικτών που κατάγονται από την περιοχή μας, όπως π.χ. ο Αλέκος Δήμου, προκειμένου να τα προσθέσει στο υπο έκδοση βιβλίο του.  

Υποθέτουμε ότι κάτι θα έχει ακούσει ο επιστολέας μας  για την μεγάλη παράδοση που έχει ο μαρτυρικός αυτός τόπος σε τραγουδιστές και οργανοπαίκτες και θεωρούμε ως κάτι το θετικό τον εμπλουτισμό όποιων   εκδοτικών προσπαθειών με ντόπια καλλιτεχνικά  στοιχεία.  Το τηλέφωνό του είναι:  Γιάννης Πανουτσακόπουλος – 6986258657.

Απορρίφθηκε το γερμανικό σχέδιο παράκαμψης της διεκδίκησης πολεμικών αποζημιώσεων

Την αντίθεσή της στο σχέδιο του γερμανικού κράτους για την καταβολή 1 εκατομμυρίου ευρώ ετησίως ως πολεμικής αποζημίωσης στις 91 περιοχές που ανήκουν στο Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών Ελλάδας, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 10.000 ευρώ για την καθεμία, εξέφρασε η πλειονότητας του Δ.Σ. του Δικτύου.

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων στη μνήμη των 149 κατοίκων του Χορτιάτη Θεσσαλονίκης, ο οποίοι στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944 σφαγιάστηκαν από τους ναζί, το Δ.Σ. του Δικτύου πραγματοποίησε συνέλευση στο δημαρχείο του χωριού με θέμα τις γερμανικές αποζημιώσεις, στην οποία το "παρών" έδωσε και ο πρέσβης της Γερμανίας στην Ελλάδα Δρ Πέτερ Σόοφ. Η συνέλευση, έπειτα από ψηφοφορία, απέρριψε την πρόταση της γερμανικής πλευράς για ετήσια καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων ποσόν συνολικού ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ στις αναγνωρισμένες ως μαρτυρικές περιοχές, απευθείας από το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας.

Κατά της γερμανικής πρότασης ψήφισαν τα χωριά του Δίστομου, της Βιάννου, των Ανωγείων, των Κερδυλίων, της Κάντανου, της Τυμφρηστού της Μακρακώμης, καθώς και ο Δήμος Λαμίας ενώ οι εκπρόσωποι των χωριών Κομμένο και Χορτιάτη ψήφισαν λευκό, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι δεν θα λάβουν την εν λόγω αποζημίωση. Υπέρ της πρότασης τάχθηκαν μόνο ο δήμαρχος Καλαβρύτων και πρόεδρος του Δ.Σ. του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών Ελλάδας Γ. Λάζουρας και ο Δήμος Δοξάτου.

Στη συνέλευση παρέστησαν ο βουλευτής Βοιωτίας του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Σταθάς και ο υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με την παράταξη Ανοιχτή Πόλη, Τ. Μηταφίδης.

Ο βουλευτής Βοιωτίας Γ. Σταθάς, μιλώντας στην «Αυγή», χαρακτήρισε ως «μεγάλη νίκη» την απόρριψη του σχεδίου της γερμανικής κυβέρνησης, ενημερώνοντας πως η αποδοχή της πρότασης θα δέσμευε την ελληνική πλευρά στη διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων που της αναλογούν από το γερμανικό κράτος. Μάλιστα, ο Γ. Σταθάς ανέφερε ότι από γερμανικής πλευράς γίνεται προσπάθεια το σχέδιο να συνυπογραφεί από τον Γερμανό πρόεδρο Γ. Γκάουκ και τον Έλληνα ομόλογό του Κ. Παππούλια.

                                                                      Πηγή http://www.avgi.gr

Χρόνια πολλά στις εορτάζουσες και στους εορτάζοντες απανταχού Χωστιαναίους

Μεγάλη, απρόσμενη και  ομαδική ήταν η επίσκεψη που έτυχε η ιστοσελίδα μας από  την χωστιαναίικη  παροικία των ΗΠΑ, ανήμερα της μεγάλης καλοκαιρινής γιορτής του ελληνισμού,  του Δεκαπενταύγουστου ή του Πάσχα του καλοκαιριού, όπως  λέγεται, που γιορτάζεται παντού με την λήξη της νηστείας, με επικοινωνία, παρέες, φαγοπότια, γλέντια και πανηγύρια. 

Να υποθέσουμε ότι αφορμή για τις πολλές επισκέψεις  ήταν  η νοσταλγία για την ιδιαίτερη πατρίδα, που τέτοιες μέρες  μεγαλώνει, το «σήμα»  στους άλλους από κάποιον «αμερικάνο», που βρίσκεται εδώ για  την  ιστοσελίδα των Χωστίων;  Όποιος και να είναι ο  λόγος, όπως και νάχει, μας χαροποίησε ιδιαίτερα η ξαφνική επίσκεψη αυτή.  Και είναι  μεγαλύτερη η χαρά μας και το θεωρούμε τιμή  μας τούτες τις μέρες που συμπληρώνουμε ένα χρόνο από την κυκλοφορία μας στο διαδίκτυο να επικοινωνούμε με τους ξενιτεμένους συμπατριώτες μας.

Μια  επικοινωνία που συν τοις άλλοις, μας  δημιουργεί και υποχρεώσεις:  Να προσπαθήσουμε, δηλαδή,  να βελτιώσουμε το μπλογκ ΧΩΣΤΙΑ ΣΑΡΑΝΤΙ στην μορφή και στο περιεχόμενο, να το πλουτίσουμε με  άλλες πληροφορίες,  περισσότερα τοπικά θέματα, τακτικότερες αναρτήσεις.  Στην προσπάθειά μας αυτή ζητάμε και την δική σας βοήθεια με την αποστολή κειμένων, φωτογραφιών, προτάσεων, κριτικών και κυρίως με την συμμετοχή και την συνδιαμόρφωσή του.

Χρόνια πολλά, λοιπόν στις εορτάζουσες και στους εορτάζοντες απανταχού Χωστιαναίους όλου του κόσμου και ιδιαίτερα στους ευρισκόμενους στις ΗΠΑ. Με την βοήθεια της Παναγιάς αλλά  και με την δική μας σύμπνοια και άοκνη  προσπάθεια να προκόβουμε να επικοινωνούμε, να τιμάμε  πάντα την ιδιαίτερη πατρίδα μας.

Η Δημοτική Αρχή του Δήμου Θηβαίων αντί για διεκδίκηση συναίνεσε στην κατάργηση του Δημοτικού Σχολείου και του Νηπιαγωγείου Χωστίων

Είχαμε ενημερώσει τους πολίτες για την (δια συγχωνεύσεως με το δημοτικό σχολείο Δομβραίνας) κατάργηση του δημοτικού σχολείου Χωστίων και του νηπιαγωγείου Χωστίων. Μάλιστα η παράταξη μας, το Αυτοδιοικητικό Ριζοσπαστικό Κίνημα Θήβας, είχε ζητήσει από τη δημοτική αρχή να πράξει το αυτονόητο. Να καταγγείλει την κυβέρνηση και να ληφθεί απόφαση του δημοτικού συμβουλίου με την οποία να ζητείται η κατάργηση της απόφασης. Και σε συνεργασία με τους φορείς να δημιουργηθεί ένα ισχυρό μέτωπο για την ανάκληση της κοινής υπουργικής απόφασης των κ. κ. Σταϊκούρα και Κεδίκογλου. Το αίτημα για απόφαση-ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου έθεσε στο Δ.Σ. Θήβας και το μέλος της παράταξης μας, δημοτικός σύμβουλος Θανάσης Σκούμας. Παρόλα αυτά δεν τέθηκε ποτέ σε ψηφοφορία η έκδοση απόφασης-ψηφίσματος. Κρίθηκε ότι αρκούσε μια επιστολή από τον κ. Δήμαρχο, ο οποίος απέστειλε αυτήν προς το νέο υπουργό παιδείας κ. Λοβέρδο. 

Οι Δάσκαλοι και οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Χωστίων σε παλαιότερες ημέρες δόξας

Αποδείχθηκε λοιπόν πως η επιστολή αυτή, ήταν για στάχτη στα μάτια, αφού στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της 30-7-2014, η παράταξη του κ. Νικολάου, υπερψήφισε (με μόλις δύο αρνητικές ψήφους), την παραχώρηση δύο αιθουσών κι ενός γραφείου του γυμνασίου Δομβραίνας, προκειμένου να λειτουργήσει το 6θέσιο δημοτικό σχολείο Δομβραίνας, στο οποίο αντικειμενικά, αποδέχτηκαν να συγχωνευτεί και άρα να καταργηθεί το δημοτικό σχολείο των Χωστίων. Υπενθυμίζουμε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο Θήβας, με την με αριθμό 446/13-12-2013 με ψήφους 23 έναντι 2 (Γιαννίκας, Κοκοντίνης), είχε αποφασίσει να μην καταργηθούν τα σχολεία των Χωστίων.

Πώς λοιπόν διεκδικεί η δημοτική αρχή την ανάκληση της απόφασης κατάργησης των σχολείων; Με την αποδοχή της κατάργησης του; Γιατί αγνοεί την προηγούμενη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου και την απόφαση του τοπικού συμβουλίου Χωστίων; Με πόσες γλώσσες μιλάει η δημοτική αρχή; Αντί να αντισταθεί, να διεκδικήσει και να οδηγήσει την κυβέρνηση σε ανάκληση της απόφασης, οδηγεί το Δήμο Θηβαίων και την τοπική κοινωνία των Χωστίων σε αδιέξοδο. Μάλιστα δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας, ξεπέρασε σε κυβερνητισμό την ίδια την κυβέρνηση, δηλώνοντας με κυνικό τρόπο ότι η απόφαση κατάργησης των σχολείων είναι απόλυτα σωστή.

Δυστυχώς, για άλλη μια φορά, ο κ. Δήμαρχος, δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, αποδεικνύοντας, ότι για τις εντυπώσεις ζήτησε με επιστολή την ανάκληση της κατάργησης των σχολείων. Η παράταξη του «ανεξάρτητου» κ. Δημάρχου, υπερψήφισε με την παραχώρηση των αιθουσών στη Δομβραίνα, και έδωσε έτσι τη χαριστική βολή, να καταργηθεί το δημοτικό σχολείο των Χωστίων. Παράλληλα δεν τέθηκε στο δημοτικό συμβούλιο το θέμα για λήψη απόφασης-ψηφίσματος, παρόλο που ζητήθηκε κατ’ επανάληψη από το δημοτικό σύμβουλο Θανάση Σκούμα.

Είναι εμφανές, ότι τώρα που η αυτοδιοίκηση και οι δημότες δέχονται απανωτά χτυπήματα από την κυβέρνηση, η δημοτική αρχή αντί να υπερασπιστεί το Δήμο, τις δομές του και τις τοπικές κοινωνίες, συντάσσεται με την καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης.     

        Θήβα 1 Αυγούστου 2014 

                                                                     Αυτοδιοικητικό Ριζοσπαστικό Κίνημα Θήβας

Θα ωφελήσει ή θα βλάψει μακροπρόθεσμα τον τόπο η ιδιωτικοποίηση του συνεταιριστικού Ελαιοτριβείου Χωστίων;

Φωτό από την οικοδόμηση το Συνεταιρισμού. Μήπως έπρεπε να υπολογισθούν
 και οι εικονιζόμενοι για τις "απαρτίες" και να ρωτηθούν για την απόφαση; 

Με συνοπτικές διαδικασίες, που θυμίζουν κυβερνητικές ενέργειες φαστ τρακ, «αποφασίσθηκε», τελικά, την Κυριακή 29 Ιουνίου 2014, η ιδιωτικοποίηση συνεταιριστικής ιδιοκτησίας των Χωστίων με την πώληση του ελαιοτριβείου του Συνεταιρισμού σε ιδιώτη. 

Η διαδικασία πώλησης ήταν  τυπική αφού η ουσιαστική  απόφαση ήταν προειλημμένη πριν από αρκετούς μήνες και δεν είχε ανακοινωθεί για ευνόητους λόγους  [εκλογές].

Στην επαναληπτική έκτακτη ΓΣ του Συνεταιρισμού της Κυριακής  29 Ιουνίου, παρά την προσπάθεια που έγινε, μετά την  ΓΣ της 22 Ιουνίου, που ανεβλήθη λόγω ελλείψεως απαρτίας, συμμετείχαν λιγοστοί συνεταίροι,   δεν έγινε καμία ουσιαστική συζήτηση για την "ταμπεκιέρα",   δεν ανακοινώθηκαν τα χρέη του Συνεταιρισμού ούτε η τιμή πώλησής του, δεν συζητήθηκε καν το ενδεχόμενο εκλογής νέου ΔΣ του Συνεταιρισμού, που θα επεδίωκε να λειτουργήσει το Ελαιοτριβείο μέχρι την προσεχή ελαιοκομική περίοδο, ούτε το ενδεχόμενο ενοικίασής του για ορισμένο χρονικό διάστημα, ούτε βεβαίως το ενδεχόμενο κάποιου πλειοδοτικού  διαγωνισμού πώλησής του. 

Όπως τονίζεται από πολλές πλευρές, η απόφαση για την πώληση του ελαιοτριβείου Χωστίων, άσχετα από τις διαφορετικές  προθέσεις ή τις προφάσεις ορισμένων,  είναι ντε φάκτο  ευθυγραμμισμένη με την κυβερνητική πολιτική διάλυσης  των αγροτικών συνεταιρισμών και  με την εφαρμογή του λεγόμενου συνεταιριστικού Καλλικράτη και αποτελεί στην ουσία και στην διαδικασία μια μικρογραφία σε τοπικό επίπεδο  όσων συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο με το ξεπούλημα της ΔΕΗ, των αιγιαλών,  των φυσικών πόρων, της ενέργειας και του νερού.

Γιάννης Σταθάς: Απαράδεκτη η υποβάθμιση του Δημοτικού Σχολείου και του Νηπιαγωγείου Προδρόμου.

Σε επίκαιρη ερώτησή του που απευθύνεται προς τον προς τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βοιωτίας Γιάννης Σταθάς αναφέρει τα ακόλουθα:

Ερώτηση Προς τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων

Θέμα: Απαράδεκτη η υποβάθμιση του Δημοτικού Σχολείου και του Νηπιαγωγείου Προδρόμου.

Με το ΦΕΚ 1329/26-5-2014 τεύχος Β΄ αποφασίσθηκε η συγχώνευση του 2θέσιου Δημοτικού Σχολείου Προδρόμου (Χωστίων) στο Δημοτικό Σχολείο Δομβραίνας καθώς επίσης και η κατάργηση του Νηπιαγωγείου Προδρόμου (Χωστίων).

Η απόφαση αυτή ελήφθη αντίθετα με την υπ΄αριθ΄446/2013 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Θήβας, η οποία σημειωτέων είχε εγκριθεί με συντριπτική πλειοψηφία, και της υπ΄αριθ. 14/2013 απόφασης του Τοπικού Συμβουλίου Προδρόμου  σύμφωνα με τις οποίες δεν θα πρέπει να καταργηθεί το Δημοτικό Σχολείο Προδρόμου και το Νηπιαγωγείο Προδρόμου.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η Τοπική Κοινότητα Προδρόμου, σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, έχει 578 κατοίκους. Επίσης,  είναι η πιο απομακρυσμένη περιοχή του Δήμου Θηβαίων και ορισμένοι μαθητές του σχολείου οι οποίοι κατοικούν στον οικισμό Σαράντι, ο οποίος απέχει επτά (7) χιλιόμετρα από τον Πρόδρομο, θα αναγκασθούν να μετακινούνται προς Δομβραίνα, δηλαδή σε απόσταση 15 χιλιομέτρων, με αποτέλεσμα καθημερινά να διανύουν 30 χιλιόμετρα.

Επιπρόσθετα, για τη σχολική χρονιά 2014-15 είναι απαραίτητη η  τοποθέτηση ενός ακόμη εκπαιδευτικού στο Δημοτικό Σχολείο, καθώς κατά το περασμένο σχολικό έτος (2013-14) υπηρέτησε μόνο ένας εκπαιδευτικός, παρά το γεγονός ότι  το σχολείο  είναι 2θέσιο.

Με βάση τα ανωτέρω,

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

-Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί ώστε το Δημοτικό Σχολείο και το Νηπιαγωγείο Προδρόμου να συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά προσφέροντας τις πολύτιμες υπηρεσίες τους στην τοπική κοινωνία;

- Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί για την άμεση τοποθέτηση δεύτερου εκπαιδευτικού στο Δημοτικό Σχολείο Προδρόμου;

                                                                                                             23/6/2014 

Ο ερωτών βουλευτής

Σταθάς Γιάννης 

Αυτοδιοικητικό Ριζοσπαστικό Κίνημα Δήμου Θηβαίων: Να ανακληθεί η απαράδεκτη απόφαση για κατάργηση του Δημοτικού Σχολείου Χωστίων

ΤονΔημοτικό Σχολείο και τα Χώστια, από την έκδοση
"ΧΩΣΤΙΑ" της Πολιτιστικής-Χορευτικής Ομάδας

Με ανακοίνωση, που εξέδωσε το Αυτοδιοικητικό Ριζοσπαστικό Κίνημα Δήμου Θηβαίων καταγγέλλει την απόφαση για κατάργηση του Δημοτικού Σχολείου Χωστίων, η οποία δημοσιεύθηκε την επομένη των εκλογών και ζητά την ανάκλησή της, Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

"Με την υπ’ αριθμό 72624/Δ4/12-05-2014 κοινή Υπουργική Απόφαση των Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Χ. Σταϊκούρα και Υφυπουργού Παιδείας Σ. Κεδίκογλου, (δημοσίευση με αριθμό ΦΕΚ Β-1329/26-05-2014), συγχωνεύονται και καταργούνται μεταξύ πολλών άλλων σχολείων και τα σχολεία των Χωστίων. Ειδικότερα: Συγχωνεύεται το 2/Θ δημοτικό σχολείο Προδρόμου (Χωστίων) στο δημοτικό σχολείο Δομβραίνας και γίνεται 6/Θ στη Δομβραίνα. Δηλαδή καταργείται το δημοτικό σχολείο των Χωστίων. Επίσης καταργείται το νηπιαγωγείο Προδρόμου (Χωστίων).

Σημειώνουμε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο Θήβας είχε ασχοληθεί με το θέμα αυτό και είχαν εκδοθεί δύο αποφάσεις. Η πρώτη (420/2013) είχε αναβάλλει το θέμα προκειμένου να έχει την έγγραφη άποψη του τοπικού συμβουλίου Χωστίων. Το τοπικό συμβούλιο Χωστίων έλαβε κατόπιν την με αριθμό 14/13-12-2013 απόφαση της με την οποία είχε αποφασίσει ομόφωνα: «ΟΧΙ στην συγχώνευση του Δ. Σχολείου Χωστίων με το Δ. Σχολείο Δομβραίνας με έδρα τη Δομβραίνα, και ΟΧΙ στην κατάργηση του Νηπιαγωγείου Χωστίων αλλά λειτουργία και ενίσχυση του Νηπιαγωγείου με 6 παιδιά». 

Στη συνέχεια λήφθηκε η δεύτερη απόφαση 446/16-12-2013  Δ. Σ. Θήβας, με την οποία αποφασίστηκε, με πλειοψηφία 23 έναντι 2 μειοψηφούντων, ότι δεν πρέπει να γίνει συγχώνευση του Δημοτικού Σχολείου Χωστίων σε αυτό της Δομβραίνας και επίσης ότι δεν πρέπει να καταργηθεί το Νηπιαγωγείο Χωστίων.

Παρά ταύτα η κυβέρνηση με την απόφαση της, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ την επόμενη των ευρωεκλογών, προχώρησε στα προειλημμένα, ακριβώς την επαύριο των εκλογών.

Το Δημοτικό Σχολείο Χωστίων σε παλιές καλές στιγμές

 Η κυβερνητική απόφαση αυτή, είναι αποτέλεσμα της στρατηγικής επιλογής της κυβέρνησης, που στο όνομα της δήθεν ορθολογικής λειτουργίας των σχολείων, συρρικνώνει τη δημόσια παιδεία, και τις δαπάνες για την παιδεία, προαναγγέλλει νέες επιπτώσεις στους εκπαιδευτικούς, επιβαρύνει γονείς, μαθητές και κοινωνίες με νέα κόστη και βάρη, υποβαθμίζει την παιδαγωγική διαδικασία, ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζει και καταργεί θεσμούς και σχολικές μονάδες εντελώς απαραίτητες για την αυτονόητη ελάχιστη λειτουργία των τοπικών κοινοτήτων και των τοπικών κοινωνιών. Αγνοεί εντελώς τις αποφάσεις των θεσμικών οργάνων της αυτοδιοίκησης, των εκπαιδευτικών και των συλλόγων γονέων. 

Καταγγέλλουμε αυτήν την απαράδεκτη απόφαση, και ζητούμε από τη δημοτική αρχή της Θήβας να πράξει το αυτονόητο. Να καταγγείλει την κυβέρνηση. Να ληφθεί αμέσως απόφαση του δημοτικού συμβουλίου με την οποία να ζητείται η κατάργηση της απόφασης. Να επιδιωχθεί άμεσα συνεργασία με όλους τους Δήμους των οποίων καταργούνται σχολεία, για κοινή δράση, καθώς και με τους συλλόγους των εκπαιδευτικών και των γονέων της περιοχής μας, ώστε να δημιουργηθεί ένα ισχυρό μέτωπο για την ανάκληση της απόφασης."  

                   ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ  2-6-2014    

Και το Δημοτικό Σχολείο Χωστίων στην δενδροφύτευση της Πρωτομαγιάς

Στην φωτό ένα μικρό μέρος των συμμετεχόντων στην δενδροφύτευση

Την μέρα της Πρωτομαγιάς διάλεξε  η Ομάδα Γυναικών  Σαραντίου για να πραγματοποιήσει μια ευχάριστη  μικρή συμβολική δενδροφύτευση στο χώρο του  Λιμανιού, σαν ένα δείγμα περιβαλλοντικής  ευαισθησίας.  

Στην προσπάθεια συμμετείχε η Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Χωστίων Κωνσταντίνα Τριάντη, η κυρία Ιωάννα, δασκάλα του Δημοτικού Σχολείου Χωστίων  με τους μαθητές της και πολλές γυναίκες.  Καιρού επιτρέποντος, καθώς ήταν μια πραγματικά ανοιξιάτικη μέρα, το Σαράντι  υποδέχθηκε  ένα μεγάλο αριθμό επισκεπτών και η πρωτοβουλία αυτή  έκανε θετική εντύπωση. Όπως δε σχολιάστηκε, το γεγονός είχε και μια άλλη διάσταση. Οτι το άλλοτε μεγάλο αυτό Δημοτικό Σχολείο, που συμμετείχε στην δενδροφύτευση είναι ακόμα εν λειτουργία με τις προσπάθειες που κάνουν οι φιλότιμοι εκπαιδευτικοί και τοπικοί παράγοντες και το κρατάνε ενεργό σε αντίθεση με τις επιδιώξεις των κρατούντων, που το επιβουλεύονται και επιδιώκουν το κλείσιμό του.

Οι υποψήφιοι για το Τοπικό Συμβούλιο Χωστίων

Στις 24.00΄τα μεσάνυχτα της Κυριακής 27 Απριλίου, ώρα κατά την οποία έληγαν οι σχετικές προθεσμίες,   κατετέθησαν στο Πρωτοδικείο Θηβών οι συνδυασμοί των υποψηφίων για τις Δημοτικές εκλογές της 18 Μαίου 2014. Για το Τοπικό Συμβούλιο Χωστίων κατετέθησαν οι πιο κάτω υποψηφιότητες. Τις δημοσιεύουμε με αλφαβητική σειρά.

Ο Συνδυασμός  «ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ» με επικεφαλής τον υποψήφιο Δήμαρχο Γιάννη Κόρδατζη  και με υποψηφίους Τοπικούς Συμβούλους τους:

Δήμου Δημήτριο του Παναγιώτη

Κοβάνη  Θεόδωρο του Λουκά

Μίχα Μαργαρίτα του Αθανασίου

Ο Συνδυασμός  «ΔΗΜΟΣ ΘΗΒΑΙΩΝ ΩΡΑ ΕΥΘΥΝΗΣ» με επικεφαλής τον υποψήφιο Δήμαρχο  Σταμάτη Χαλβατζή και με υποψηφίους  Τοπικούς Συμβούλους  τους:

Δέδε  Σεραφείμ του Δημητρίου

Ιωάννου Ιωάννη του Ηλία

Μουταφίδου-Παπαπέτρου Μαίρη του Κωνσταντίνου

Τριπερίνα Ευάγγελος του Γεωργίου

Ο Συνδυασμός  «ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΘΗΒΑΙΩΝ» με επικεφαλής τον υποψήφιο Δήμαρχο Γιώργο Κατσέλη,  και με υποψήφια Tοπική Σύμβολο  την:

Κατσέλη Μαρία του Βασιλείου

Ο Συνδυασμός  «ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ» με επικεφαλής τον υποψήφιο Δήμαρχο Αντώνη Τουλουμάκο, και με υποψηφίους Τοπικούς Συμβούλους  τους:

Βλάχου Χαράλαμπο του Γεωργίου

Κέλλη  Ανδρέα του Νικολάου

Τόλη Σταύρο του Κωνσταντίνου

Ο Συνδυασμός  «ΝΕΑ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ» με επικεφαλής τον υποψήφιο Δήμαρχο Σπύρο Νικολάου  και με υποψηφίους Τοπικούς Συμβούλους  τους:

Καρακεκέ Γεωργία του Χαραλάμπους

Κατσίβελο Σεραφείμ του Μιχαήλ

Κοβάνη Όμηρο του Γεωργίου

Σε τραγική κατάσταση η πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη στην περιοχή τoυ πρώην Δήμου Θίσβης

Την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη στην περιοχή του πρώην Δήμου Θίσβης, ανέδειξε το ατυχές γεγονός που συνέβη κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης-συζήτησης που έγινε στο Πνευματικό Κέντρο Χωστίων, το Σάββατο 12 Απριλίου, από την Επιτροπή Χωστίων του «Αυτοδιοικητικού Ριζοσπαστικού Κινήματος». Η έλλειψη στοιχειώδους υποδομής και η ανυπαρξία νοσηλευτικού προσωπικού στην ακριτική αυτή περιοχή, στο Σουφλί του Δήμου Θηβαίων, όπως χαρακτηρίστηκε, παρολίγο να κοστίσει  μια ανθρώπινη ζωή.  Το γεγονός ότι ανεστήθη ένας άνθρωπος το Σάββατο αυτό του Λαζάρου, λόγω της αυτοθυσίας των δύο γιατρών που κατά τύχη βρίσκονταν στην συγκέντρωση, προβλημάτισε σοβαρά όλους τους Δημότες.
Και πραγματικά,  μπροστά στην υγεία και στην ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμιά αξία ούτε η μαζική ευπρόσωπη παρουσία των πολιτών που υπήρξε στην συγκέντρωση αυτή, ούτε η συζήτηση επί των προβλημάτων για το πρόγραμμα του συνδυασμού που είχε αρχίσει με τους καλλίτερους οιωνούς αλλά ούτε και η αναγκαστική διακοπή της εκδήλωσης που ήταν επιβεβλημένη εκ των πραγμάτων.

Ελένη Κοβάνη: Λιγομίλητη, αλλά ηχηρή και ρηξικέλευθη

Με αφορμή την τέλεση του 40ήμερου μνημοσύνου της   Ελένης Κοβάνη, την Κυριακή 15 Σπτεμβρίου 2013 στον Ιερό Ναό του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου, στα Χώστια, δημοσιεύουμε πιο κάτω δύο αποσπάσματα από ανάλογα αφιερώματα των εφημερίδων «ΑΥΓΗ» και «ΕΠΟΧΗ»  για την αγωνίστρια, αγροτική κοινωνιολόγο και διευθύντρια ερευνών του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών, που έφυγε πρόωρα.

Από την εφημερίδα Αυγή της 9 Αυγούστου 2013

«…….Η Ελένη Κοβάνη γεννήθηκε το 1947 στα Χώστια Βοιωτίας. Σπουδάστρια στα χρόνια της χούντας, συμμετείχε ενεργά στον αντιδικτατορικό αγώνα. Μετά την αποφοίτησή της από την ΑΣΟΕΕ, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία, στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ και στο Αγρονομικό Μεσογειακό Ινστιτούτο του Μονπελιέ, ενώ ολοκλήρωσε τη διδακτορική της διατριβή στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ το 1978.

Αφιέρωσε το σύνολο της επιστημονικής της δραστηριότητας στο ΕΚΚΕ, στο πλαίσιο του οποίου εργάστηκε αδιαλείπτως από το 1979, ενώ τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα κάλυπταν θέματα πολιτιστικής οικολογίας, πολιτιστικής μεταβίβασης, καθώς και ζητήματα που σχετίζονταν με τους ανοιχτούς δημόσιους χώρους.

Σε αυτό το ζήτημα ήταν αφιερωμένο και το τελευταίο της βιβλίο, Η ανθρωπολογία των ανοικτών δημόσιων χώρων, που δεν πρόλαβε να το δει να εκδίδεται. Ακόμη είχε γράψει τα έργα Λιμνών αποξηράνσεις. Μελέτη αειφορίας και πολιτιστικής ιστορίας (2002), Θίσβη: Η γοητεία του μυστηρίου. Μια πόλη… μια Ιστορία (2000), Αν γερανού φωνήν επακούσης, Νέοι και κοινότητα (1995) και Οι εμπειρικές έρευνες στην αγροτική Ελλάδα (1986).

Παράλληλα, η Ελένη Κοβάνη υπήρξε εκ των ιδρυτικών μελών, αντιπρόεδρος και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εθνολογίας, μέλος του Δ.Σ. της Associazione Mediterranea di Sociologia Rurale, μέλος της Εταιρείας Βοιωτικών Μελετών κ.ά.

Εκτός των αμιγώς επιστημονικών της δραστηριοτήτων, υπήρξε δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Θίσβης Βοιωτίας από το 2003, αντιπρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου του ίδιου δήμου και εκδότρια και διευθύντρια της τριμηνιαίας έκδοσης  Θισβιακή Ηχώ.

«Σεμνός και αθόρυβος άνθρωπος και υπόδειγμα πολυσχιδούς και ανιδιοτελούς επιστήμονα, θα μείνει ζωντανή πάντοτε στη μνήμη μας με τις εξαίρετες αγωνιστικές και επιστημονικές της ποιότητες», σημειώνεται σε ανακοίνωση της Εταιρείας Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας.»

Από την εφημερίδα «ΕΠΟΧΗ» της 1 Σεπτεμβρίου 2013

«…….Μικροκαμωμένη, αλλά θεόρατη … Λιγομίλητη, αλλά ηχηρή και ρηξικέλευθη … Με μάτια φωτεινά αλλά και μελαγχολικά φώτιζε αόρατες πτυχές της σκέψης, μας οδηγούσε σε αόρατα μονοπάτια του ανθρώπινου πόνου …».

Τη γνωρίσαμε το 1965 αρχικά στην ΑΣΟΕΕ και στη γειτονιά της, τον Υμηττό. Στους Λαμπράκηδες της σχολής, γραφείο α΄ έτους, της οργάνωσης μετά στο γραφείο σχολής. Ήρθε η δικτατορία εντωμεταξύ, χαθήκαμε. Η Ελένη συνδέθηκε με τα παιδιά της οργάνωσης του Πατριωτικού Μετώπου Υμηττού. Τύπωναν προκηρύξεις, έγραφαν συνθήματα... Έκαναν όμως και κάτι εξωφρενικό για τότε: σχημάτισαν στο λόφο του Υμηττού, με κομμάτια λάστιχου ένα πελώριο «ΟΧΙ» λίγο πριν το δημοψήφισμα της χούντας. Το πότισαν με πετρέλαιο, του έβαλαν φωτιά, το είδε όλη η Αθήνα. Το κυριότερο έγινε πρώτη είδηση τότε στα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Από το 1970 κινήθηκε δραστήρια στο κίνημα των γυναικών συγγενών πολιτικών κρατουμένων. Και τι δεν μας έφερναν στις φυλακές… Τα σπουδαιότερα ήταν από τη δράση της Ελληνοευρωπαϊκής Κίνησης Νέων (ΕΚΙΝ).

Η δικτατορία έπεσε, η Ελένη, στο ΚΚΕ Εσωτερικού πλέον, πήγε για σπουδές στη Γαλλία. Γύρισε και συνέχισε στη νέα της γειτονιά, όπου και παρέμεινε ως το τέλος, τα Εξάρχεια. Με τη διάσπαση του ΚΚΕ Εσωτερικού τοποθετήθηκε με την ΕΑΡ. Μετά,  σταθερά  στην Ανανεωτική Αριστερά,  συμμετείχε  στον ΣΥΡΙΖΑ Εξαρχείων».

29 Αυγούστου 2013: 70 χρόνια από την καταστροφή των Χωστίων

Ο Καπετάν Πελοπίδας (Σεραφείμ Κοσσόρας)  στα Χώστια

Την Κυριακή 29 Αυγούστου 1943, γιορτή του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου, μέρα της πανήγυρης του πολιούχου των Χωστίων, το χωριό ήταν έρημο. 

Όλοι οι κάτοικοι, εκτός από λίγους άρρωστους και ανήμπορους, είχαν καταφύγει στις γύρω βουνοκορφές του Ελικώνα. Στο Ροϊτσι, στον Σταυρό, στο Μπαμπλούκι, στην Παλιοβούνα.  Από κεί αγνάντευαν με αγωνία τo χωριό τους και όλη την περιοχή  όπου  τις προηγούμενες μέρες έκαναν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις ισχυρές γερμανικές δυνάμεις κατοχής.

 Σκοπός  των Γερμανών  ήταν η εκκαθάριση του Ελικώνα από τον ΕΛΑΣ.  Ο ΕΛΑΣ,  το καλοκαίρι του 1943, είχε  επανδρωθεί με πολλούς μαχητές και μόνιμους αξιωματικούς, είχε οργανωθεί και εξοπλιστεί σε τέτοιο βαθμό που πλέον αποκτούσε τον χαρακτήρα τακτικού λαϊκού στρατού.   Διέθετε ασύρματο, επιμελητεία και άλλες υπηρεσίες και  έλεγχε σε μεγάλο βαθμό ολόκληρο  τον ορεινό όγκο του Ελικώνα και την γύρω περιοχή. Για τους κατακτητές, το βουνό των Μουσών είχε μεγάλη στρατηγική σημασία τόσο για   τον  κάμπο  της Κωπαίδας,  απ΄ όπου οι κατοχικές δυνάμεις  προμήθευαν την στρατιά του Ρόμελ στην Αφρική με εφόδια,  όσο και για την ίδια την  Αθήνα.

Άλλος ένας λόγος της επιχείρησης των Γερμανών ήταν  ότι  μεταξύ 21 Ιουνίου και 14 Ιουλίου, έγιναν από τον ΕΛΑΣ   επιτυχημένες ενέργειες καταστροφής υποδομών τους σε όλη τη χώρα, οι οποίες ήταν ενταγμένες στον συμμαχικό πόλεμο κατά του άξονα.  Οι ενέργειες αυτές έγιναν με αξιοθαύμαστο συντονισμό, ακρίβεια και επιτυχία, ώστε ο ΕΛΑΣ δέχθηκε συγχαρητήρια από τους συμμάχους. Έπεισαν τους Γερμανούς ότι η σχεδιαζόμενη αυτό τον καιρό απόβαση των συμμάχων θα γινόταν στην Ελλάδα και όχι στην Ιταλία. Τελικά η απόβαση  πραγματοποιήθηκε στην Σικελία τη νύκτα μεταξύ 9ης και 10ης Ιουλίου 1943 και οδήγησε στην ανατροπή του Μουσολίνι και στην παράδοση των Ιταλών της Ελλάδας στον ΕΛΑΣ. Στην Βοιωτία σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις καταστροφών ξεκίνησαν από το αρχηγείο του ΕΛΑΣ  Ελικώνα.

Η εκκαθάριση του Ελικώνα από τον ΕΛΑΣ αποκτούσε και προσωπικό χαρακτήρα  για τον στρατιωτικό διοικητή Αλιάρτου, ταγματάρχη  Όρτς Μαγιερ. Αυτός γνώριζε καλύτερα απ όλους τους συμπατριώτες του την σημασία του βουνού. Χρόνια πριν είχε εμφανιστεί στον διευθυντή της αποικιακής Αγγλικής Εταιρίας της Κωπαίδας Μακ  Έλντερ  και είχε πιάσει δουλειά σαν γεωπόνος. Είχε παντρευτεί Ελληνίδα, που αργότερα (το φθινόπωρο}, σκοτώθηκε σε ενέδρα που είχε ως στόχο αυτόν στην Στενή Αλιάρτου και είχε δεχθεί πολλές επιθέσεις μέσα στην Κωπαίδα  από τον ΕΛΑΣ, που είχαν ορμητήριο τον Ελικώνα.

Το Ηρώο των πεσόντων στα Χώστια

Ακόμα, η ένταξη  των κατοίκων του Κακοσίου και της Δομβραίνας και ιδιαίτερα η καθολική συμμετοχή των κατοίκων των Χωστίων,  στο ΕΑΜ, είχε εκμηδενίσει την  επιρροή των δυνάμεων κατοχής σ΄ αυτά.  Η καταστροφή τους θα στερούσε τον ανεφοδιασμό του ΕΛΑΣ και θα ήταν ένα μήνυμα σε άλλα χωριά της Βοιωτίας να μην προσχωρήσουν τόσο καθολικά στην εθνική αντίσταση.

Αυτές είναι οι αιτίες για την εκκαθαριστική επιχείρηση. Τα άλλα, για την επίθεση  των ανταρτών στη θέση "Καλιγώμα" και στο μοναστήρι  της Μακαριώτεζας, που δήθεν ήταν η αιτία για αντίποινα και για το κάψιμο των τριών χωριών, των Χωστίων, του Κακοσίου και της Δομβραίνας,  ήταν αποκυήματα της φαντασίας των συνεργατών των Γερμανών και  των τότε δοσιλόγων.

Εκκαθαριστικές επιδρομές των  Γερμανών έγιναν σε όλη την Ελλάδα την ίδια εποχή.  Στον Ελικώνα άρχισαν  στις  20 Αυγούστου και είχαν ορμητήριο την Ξηρονομή,  όπου είχαν στρατοπεδεύσει ισχυρές δυνάμεις των κατακτητών, συνοδευόμενες από έλληνες  ράλληδες και ταγματασφαλίτες. Από την Ξηρονομή μετακινήθηκαν προς Δομβραίνα-Κακόσι. Ένα στρατιωτικό τμήμα ανέβηκε μέχρι την μονή της Μακαριώτεζας.   Κατόπιν πορεύθηκαν δυτικά, πέρασαν από  τα  έρημα  Χώστια και συνέχισαν την πορεία τους προς τον Όσιο Σεραφείμ.  Δείλιασαν να ανηφορίσουν προς το Μπαμπλούκι και τον Σταυρό, δηλαδή στον δυτικό Ελικώνα.  Την ίδια αδυναμία είχαν εκδηλώσει και στον ανατολικό Ελικώνα όταν επέστρεψαν πίσω από  την Μακαριώτεζα.  Αναγκάστηκαν να επιστρέψουν πίσω χωρίς να ολοκληρώσουν την αποστολή τους.  Εκδήλωσαν  την εκδικητική τους μανία στους ανήμπορους αμάχους. Όπως είχαν δολοφονήσει τις προηγούμενες μέρες   στην Δομβραίνα τον Επαμεινώνδα Ι. Κορογιάννο, τον  70χρονο μοναχό της Μακαριώτεζας  Αγαθάγγελο,  τον Ευάγγελο Βασ. Κόντη  47 ετών , τον Πέτρο Λουκά Κόντη  83 ετών, έτσι στις 29 Αυγούστου, δολοφόνησαν  στα  Χώστια την  Ελένη Κοβάνη, τον Γιώργο Παπαϊωάννου και την  Ελένη Σωτήρχου.

Τα Λιλίτσια.  Λιωμένα οικιακά σκεύη και γιαλιά, που εύρισκαν μέσα στις
 στάχτες και στα αποκαίδια τα παιδιά στα Χώστια και με αυτά έπαιζαν
πολλά χρόνια μετά

Έκαψαν πάνω από 1.000 σπίτια στα τρία χωρά, την Δομβραίνα, το Κακόσι [Θίσβη] και τα Χώστια,  τα δύο μοναστήρια, της Μακαριώτεζας και της  Δομβούς. Έγιναν στάχτη όλα τα οικιακά σκεύη, οι προμήθειες και τα εφόδια. Έκαναν πολλά χρόνια για να συνέλθουν τα Χώστια, που δοκιμάστηκαν και από την εκτόπιση κατά την διάρκεια του εμφυλίου.

Κινδυνεύει να γίνει «έθιμο», ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, στο πανηγύρι των Χωστίων να ιστορούμε με διάφορους τρόπους το κάψιμο του χωριού. Για το "μετά" ελάχιστα έχουν γραφεί και ειπωθεί. Για το πώς, δηλαδή, εκείνοι οι κυνηγημένοι και απελπισμένοι άνθρωποι, που σε μια στιγμή τα είχαν χάσει όλα, ξαναγύρισαν στα καμένα και ξανάχτισαν το σπιτικό τους. Με ποιες υλικές και ηθικές δυνάμεις; Πότε αλήθεια μπόρεσαν να ξανακάνουν πανηγύρι;

Ερωτήματα που στους δύσκολους καιρούς της καταστροφής που ζούμε αποκτούν καινούργιο νόημα.

Οι απαντήσεις, αφηγήσεις και μαρτυρίες υπάρχουν και είναι ακόμα ζωντανές. Ας αποτελέσουν για μας πηγή έμπνευσης και αισιοδοξίας στα καινούργια αδιέξοδα που σωρεύονται  σαν ερείπια γύρω μας.